Waar is het toch?
Gisteren had ik het nog.
Die ellendige secretarissen.
Warhoofden zijn het.
Ze stoppen het zomaar ergens weg.
Voor hen is het gewoon een stuk papier.
Ik weet zeker dat ik het gisteren nog had.
Ze schreef hem 'n brief.
Na de dood van Gaius. Wat stond erin?
Het antwoord is nee.
Ja, dat was het.
'Beste Tiberius, het antwoord...'
Dit is het.
Ja hoor, dit is het.
Beste Tiberius, het antwoord is nee.
Wat ik al verwacht had. Augustus wil niet dat je terugkeert naar Rome.
Ondanks de geheimzinnige dood van zijn beminde Gaius...
en ondanks mijn smeekbeden wil hij dat je blijft waar je bent.
Hij heeft je nooit vergeven wat je Julia hebt aangedaan. Dat verbaast me niet.
Het ziet er goed uit, excellentie, heel goed.
Dat hoor ik nu al jaren. Voorspel 'n ramp, dan zou ik blij zijn.
Maar u kunt blij zijn, excellentie, de planeten staan heel goed.
Bevat de brief die ik uit Rome heb meegenomen geen goed nieuws?
Heeft m'n moeder iets laten merken?
Uw moeder is ondoorgrondelijk. Niemand kan haar gedachten lezen.
Die brief bevat goed nieuws, dat blijkt uit m'n berekeningen.
Augustus laat me hier in m'n sop gaarkoken.
Maar er staat meer in. Dat weet ik zeker.
Meer? Ze zal haar best voor me doen.
Prachtig, ik wist het.
Kijk maar, de sterren liegen nooit.
Maar u moet geduld hebben, het zal niet snel gebeuren.
Is er nog nieuws?
Augustus is kapot van de dood van Gaius.
Hoe is hij gestorven?
Niemand weet het, ze hebben het lichaam snel verbrand.
Als je in het Oosten overlijdt, laten ze je niet lang met rust.
Ik zal geen traan om hem laten.
Verder nog?
Augustus wil uw andere stiefzoon benoemen tot bevelhebber in Spanje.
Lucius deugt alleen voor een harem.
Ze spreken schande van uw vrouw. Alleen haar vader weet van niets.
Maak die horoscoop maar af. - Natuurlijk, excellentie.
Kan ik iets drinken? Ik heb 'n droge keel. Het is een hele klim naar boven.
Je bent razendsnel weer beneden als je niets positiefs te melden hebt.
Waarom haten ze me allemaal zo? Wat heb ik ze misdaan?
Blijf toch, waarom zo'n haast? - Ik heb geen haast.
Rome is niet te harden.
Ik wou eigenlijk met de kinderen naar het huis in Ostia.
Waarom? Zee is zee, dan kun je net zo goed hier blijven.
Je wilt misschien een tijdje alleen zijn.
Sinds wanneer wil ik alleen zijn?
Dat bedoel ik nou.
Praat vrijuit, hoor.
Ik gedraag me als de kinderen er zijn. Tot op zekere hoogte.
Je bent altijd aan het weven of naaien. Laat je slaven dat doen.
Dan wordt het niets.
Ja, werken ho maar. Ze eten je arm en 's morgens komen ze hun bed niet uit.
Goede slaven zijn moeilijk te krijgen.
Kies jij ze zelf? - Natuurlijk, jij dan niet?
Wel toen ik nog met Tiberius was, ik vond dat m'n taak.
Slavinnen kiezen ging wel, maar slaven...
Ik nam de knappe types en kon toen zelf het werk doen.
Schaam je, Julia.
Het leven met Tiberius was geen pretje. Ik had nooit genoeg en hij altijd.
Wat is er? - Kijk wat hij gedaan heeft.
Germanicus gooit met zand. In mijn gezicht, mijn haar, overal.
Waarom doe je dat?
Ik plaag maar wat. En zij gooit mij ook met zand.
Kom, Pina, het spijt me.
Je deed het expres. Ik praat niet meer met je.
Ik maak je schoon, en stel je niet zo aan.
Je moet niet zo wild doen. - Het spijt me.
Zo, weer helemaal schoon.
Wat doet Claudius? - Hij zoekt schelpen.
Zorg dat de slaven 'n oogje op 'm houden, en laat 'm met jullie meespelen.
En blijf niet te lang weg. Jullie mogen niet te lang in de zon spelen.
Nog even, dan zijn ze getrouwd.
Met wie moet Claudius trouwen?
Met zijn voet en zijn gestotter. - Ach, er is altijd wel iemand.
Eerlijk gezegd kost het me moeite om lief voor hem te zijn.
Eigenlijk moet ik meer van 'm houden, gezien zijn gebreken, maar nee.
Hij is lief. - Je bent z'n moeder niet.
Het valt niet mee, 'n kind dat zo stom is.
Je moet alles eindeloos herhalen.
Wat Drusus met hem had aangemoeten, ik weet het niet.
Jullie hadden 'n fantastische relatie.
Heeft zijn dood je nooit verbaasd?
Is het niet raar dat Livia's lijfarts hem toen behandelde?
Zoiets heb je al 's eerder gezegd.
Ik zei dat Livia er iets mee te maken had. Dat denk ik nog, en Tiberius ook.
Ik geloof er niets van.
Tiberius was door z'n verbanning ook van mij verlost, maar hij wilde meer.
Hij wou ook van zijn moeder verlost zijn.
Hij moest te vaak bij haar eten.
Julia, geen grapjes. - Echt waar.
Je moest 'm zien kijken als ze 'm wijn inschonk.
Zelf eet ik daar ook niet graag.
Nu ga je te ver. Iemand van vergiftiging beschuldigen zonder bewijs...
Ze beschuldigt mij altijd zonder bewijs.
Zorg dan maar dat ze geen bewijs krijgt.
Ga je weg, Lucius? - Ja, dan zijn we voor donker in Rome.
Het is heerlijk hier, 'n prachtig huis. - Kom maar snel 's weer.
Ik heb 'n cadeautje voor je, als aandenken. We zijn zo terug.
Krijg ik niets, moeder? - Dat verdien je niet als je zo kort komt.
Wanneer ga je naar Spanje? - Over enkele maanden.
Augustus heeft veel vertrouwen in je. - Ja, ik denk het wel.
Deserteur.
Ik ben hier de hele zomer.
Ik kan je wel opvreten.
Daar heb je je broer. - Postumus, ik ga weg.
Wat is er? Ben je iets kwijt?
Ga je weer naar Rome?
Mag ik mee?
Dat vindt moeder vast niet goed.
Wat heb je? - Niets.
Hij heeft ruzie met Livilla.
Waarom maken jullie toch altijd ruzie?
Kijk 's wie ons komt opzoeken: Gnaeus Domitius.
Ik was op weg naar Formiae.
Ik wilde u even opzoeken.
Dit is mijn zoon Lucius.
Het is me een eer.
Ik heb de toekomst geschouwd voor uw broer Gaius. De tekenen waren goed.
Ik heb nog nooit zo'n heldere ooienlever gezien. Je kon erdoorheen kijken.
Ik kan zijn dood niet bevatten. - Wij ook niet.
Mijn jongste zoon, Postumus.
We moeten gaan.
Pas goed op. - Mag ik ook mee?
Waarom? Geen sprake van.
Tot ziens, Antonia.
Maak het weer goed met Livilla.
Kom, Plautius, we gaan.
Daar heb je de kinderen, we gaan naar binnen. Ik kan niet tegen hun geruzie.
Adelaars, ze zijn aan het vechten...
Eentje heeft iets in zijn klauwen.
Kijk uit...
Wat is het, Claudius?
Een jonge wolf.
Hij is uit z'n klauwen gevallen. - Mag ik 'm?
Laat dat Claudius heeft 'm opgevangen.
Moet je dat bloed zien. Grote goden, wat betekent dit?
Domitius, zeg ons wat dit betekent.
Mevrouw, ik... - Ik kan zien dat u het weet. Zeg 't ons.
Kinderen, naar binnen. - Nee, laat ze blijven.
Het is een teken voor u allemaal.
En ik zal het voor u duiden, maar ze moeten geheimhouding zweren.
Welke goden waken over dit huis? - Jupiter en Mars.
Zweren jullie dan, jullie allemaal, bij de goden van dit huis...
dat jullie altijd zullen zwijgen over wat jullie nu gaan horen?
De jonge wolf symboliseert Rome, dat is volkomen duidelijk.
Romulus werd gezoogd door een wolvin, als haar eigen jong.
En Romulus was Rome.
Zie dit beest toch 's: z'n hals is helemaal kapot.
Hij beeft van angst: wat een deerniswekkend gezicht.
Rome zal eens deerniswekkend zijn.
Maar hij...
zal het beschermen.
Hij, en geen ander.
Claudius als beschermer van Rome? Hopelijk ben ik dan dood.
Naar je kamer, en je krijgt geen eten meer vandaag.
Kinderen, naar binnen.
Mag ik het wolfje houden, moeder?
Is het waar? Klopt het verhaal?
Slaap jij met mijn schoondochter?
Kom, biecht het maar eerlijk op.
Het is je zelfs geraden om eerlijk tegen me te zijn.
Ze wilde mij graag hebben.
Dat zal best.
Wat kon ik doen? Ze is de dochter van Caesar.
Het was verstandig dat je haar niet hebt afgewezen.
Zou je hetzelfde voor mij doen?
Ik ben per slot van rekening Caesars vrouw.
Een hengstig type.
Je vindt me foeilelijk, maar toch zou je het proberen.
Ik mag dat wel, zo'n ondernemende geest.
U bent een mooie vrouw. - Een oude vrouw.
Maar daar zou je overheen stappen als je dacht dat er iets voor je inzat.
Misschien is dat wel zo.
Je bent van voorname komaf, maar je familie is arm, is het niet?
Ze hebben tegenslagen gehad. - Maar duidelijk niet met jou.
Met jou hebben ze niet te klagen.
Kom 's wat dichterbij.
Hoe lang ken je mijn schoondochter al? - Nog niet zo lang, 'n maand ongeveer.
Heb je haar via haar zoon Ieren kennen, of haar zoon via haar?
Ik was bevriend met Lucius. Ik heb 'n tijdje in Antium gelogeerd.
Wat heerlijk voor je. Ben je er nog teruggeweest?
Weet Lucius dat jij zijn moeders akker zo ijverig en onvermoeibaar beploegt?
Dat weet ik niet.
Misschien dat hij...
Een vermoeden heeft.
Dat ligt voor de hand. Heel Rome, behalve haar vader, heeft 'n vermoeden.
Hoe belangrijk is Lucius voor je?
Meer dan ik kan zeggen - Nee, niet meer dan je kunt zeggen.
Probeer het toch maar.
Ik ben zijn beste vriend.
Mevrouw, wat wil u van me?
Ik wil je helpen met je carrière.
Je wilt toch graag hulp? - Natuurlijk.
En wat moet ik daarvoor doen? Niet meer met mevrouw Julia omgaan?
Wat heb jij een hoge dunk van jezelf.
Denk je dat ik je zou afkopen terwijl ik je als 'n vlieg kon doodmeppen?
Zwijg, ik zal je zeggen wat ik wil van je wil.
Ik wil een overzicht van Julia's activiteiten: wie, wanneer, waar.
En moedig haar maar naar hartelust aan.
Ze heeft niet veel aanmoediging nodig.
Des te gemakkelijker is het voor jou.
Ja, ik begrijp wel wat ze in jou ziet.
Je zult het ver schoppen, als je je hoofd niet verliest.
Je kunt nu gaan.
Je hoeft je eigen naam niet op de lijst te zetten.
Vooralsnog.
Praxis, kom 's kijken.
Het is net afgeleverd, een borstbeeld van mijn overleden adoptiefzoon Gaius.
Een prachtige kop. Wat een nobele gelaatstrekken.
Wat een tragisch verlies voor Rome.
De vertegenwoordigers van de nobele ridderstand zijn er.
U wilde ze toespreken over de huwelijkswetgeving.
Ik praat buiten met ze.
Jij daar, kom 's hier.
Kom naast me staan.
Ik heb jullie hier laten komen omdat ik schoon genoeg heb...
van het eeuwige geklaag van jullie en anderen...
over mijn wetten tegen vrijgezellen.
Hou op met dat geklaag en ga trouwen.
Jullie geklaag doet mij niets.
Zijn jullie soms Vestaalse Maagden? Jullie maken me misselijk.
Kijk hier 's, weten jullie wat dat is?
Een kind, een Romeins kind. En waar komt zo'n kind vandaan?
Zo'n kind ontstaat als man en vrouw het bed delen.
Hij is 'n vrucht van het Romeinse huwelijk.
Trek niet zo met je hoofd.
Ach, laat maar.
Ik hoor gegniffel.
Kunnen jullie het beter? Moordenaars van het eigen nageslacht. Doe het dan.
Anders kom ik met wetten die jullie helemaal niet zullen bevallen.
En meer heb ik jullie niet te zeggen.
En verloof je niet met 'n negenjarig meisje, want daar trap ik niet in.
Een radijs spreekt geen Grieks, maar ik wel.
Zo, en wie ben jij?
O ja, de zoon van Drusus. Moet jij niet studeren?
Hou je niet van studeren? Ik vroeger evenmin, maar rondlummelen kan niet.
Jij hier? Aan de studie. - Hij heeft me geholpen met die ridders.
Ik heb hem 'm als voorbeeld gebruikt. - Van debiliteit?
Maak je niet druk, ga maar.
We hadden 'm te vondeling moeten leggen.
Dat doen we niet meer. - Helaas.
Hij is spastisch, stottert en hinkt. Zelfs z'n moeder kan er niet tegen.
Hij doet niemand kwaad.
Ik krijg wat van 'm. Je komt 'm overal tegen. En hij praat in zichzelf.
Ik moet met je praten. - Waarover?
Trouwen.
Daar had ik het net over. Er moet meer getrouwd worden.
En de familie moet het goede voorbeeld geven.
Gaius en Lucius waren al heel jong verloofd. En Tiberius ook.
Over Tiberius gesproken... - Praat me niet over Tiberius.
Laat 'm als ambteloos burger terugkeren naar Rome.
Echt, ik begrijp dat jij er als moeder zo over denkt.
Ik ben erover uitgepraat: wat hij Julia heeft aangedaan, is onvergeeflijk.
Was het allemaal zijn fout? Is zijn gedrag niet uitgelokt?
Helemaal niet. Jij denkt dat ik als vader blind ben voor haar feilen.
Als zij zich misdraagt, wil ik bewijzen hebben. Aan achterklap heb ik niets.
Laten we er verder niet over praten.
Goed, je had het over trouwen.
Wat stel je voor? Agrippina en Germanicus uiteraard.
We moeten de verloving op korte termijn organiseren.
En Castor en Livilla ook.
Castor en Livilla? Postumus, dacht ik.
Dat rotjoch. Livilla kan 'm niet uitstaan. - Als jij dat vindt...
Ze is wel 'n flirt, ze plaagt 'm steeds. - Daar is ze 'n meisje voor.
Je zult wel gelijk hebben. En met wie moet Claudius trouwen?
Ik vind wel iemand. Het zal niet meevallen, maar ik vind wel iemand.
Plautius...
waarom heb je mij met dit monster opgezadeld?
Dus vader wou dat ik zijn lijfarts zou raadplegen.
Weet je wat ie zei? Ik moet minder eten.
Dan gaan die hartkloppingen wel over.
Nu vraag ik je: eet ik zoveel?
Van sla alleen kan ik niet leven.
Dag, tante Julia.
Dag,schat
Wie heb je daar bij je? - Dit is Herodes.
Zijn opa is koning van de...
joden. - O, ja? En wat doet hij hier?
Hij studeert in Rome en zit in mijn klas. - Ach, wat leuk.
Wat een knappe jongeman. - Dank u, mevrouw.
Heb ik de eer te spreken met de vroegere vrouw van de grote Agrippa?
Ja, schat, dat klopt. - Ik heet Herodes Agrippa.
Ik ben genoemd naar uw roemvolle echtgenoot Marcus Agrippa.
Is 't echt? Dat was dan heel aardig van je vader.
Nee, mijn opa heeft dat gedaan.
Dan was 't aardig van hém. - Hij is niet aardig, mevrouw.
Na mijn geboorte heeft hij mijn vader terechtgesteld.
Wat erg. - Dat vond mijn vader ook.
Dit is mijn moeder.
De grote Antonia, dochter van Marcus Antonius, vrouw van de nobele Drusus.
Nee maar, jij weet wel erg veel van ons.
Ik heb van jullie een studie gemaakt, jullie zijn wereldberoemd.
Nee maar, jij bent hier altijd welkom, hoor.
Heeft hij Germanicus en Livilla gezien? - Nog niet.
Kom mee, Herodes.
Dank u dat u een provinciaaltje zo vriendelijk hebt ontvangen.
Wat een beleefd jongetje en z'n Latijn is vlekkeloos.
Julia, blijf van die vijgen af.
Vijgen zijn goed voor je. Je praat al net als Lucius.
Je zult 'm wel missen als hij naar Spanje gaat.
Die knappe vriend van hem nog meer.
Wat een lijst.
En uitermate gevarieerd.
Ik mag hopen dat de lijst klopt.
Alles kan geverifieerd worden.
Wie, bijvoorbeeld, is Gershon?
Een van de huisslaven. Een Afrikaan.
Schandalig.
Staan er nog meer slaven bij? - Een paar.
De meesten zijn Romeinen van goede afkomst.
Maar niet goed genoeg, kennelijk.
Uitstekend gedaan.
Kost 't je geen moeite om je vriends moeder te verraden?
Als de staat in 't geding is... - Jij hebt 't snel door.
En als 't gaat om je vriend in plaats van z'n moeder?
Jij bent wel heel ambitieus.
Als u Caesar Augustus inlicht...
Ik vertel 't hem niet. Van mij wil hij dit niet horen.
Hij zou mijn motieven wantrouwen.
Iemand anders moet 't doen.
Maar maak je geen zorgen: jouw naam blijft erbuiten.
Misschien heb ik nog 'n opdracht.
Als ik iets kan doen...
Het is misschien geen aangename opdracht.
Werk en plezier gaan niet altijd samen.
En meestal is 't beter om ze gescheiden te houden.
Je kunt nu gaan.
Jij wist ervan.
Je wist ervan, maar je deed niets.
Wat had ik kunnen doen? - Naar Augustus stappen.
Ik dacht hij 'twist en de andere kant opkeek.
Jij moet je schamen.
Hoe durf je dat te denken, terwijl hij jou zo hoog heeft zitten?
Moet ik mijn moeder verraden? - Had 't mij dan verteld.
Je had 't mij kunnen vertellen. Dan had ik kunnen ingrijpen.
Dan had ik haar misschien kunnen redden, maar nu is 't te laat.
Ik had 't u moeten zeggen. - Je had 't hém moeten zeggen.
Dat is niet 't enige dat hij je zal verwijten.
Niets doen was al erg genoeg, maar jij deed meer.
Jij hebt haar geholpen...
Jij bent haar pooier.
Dat is niet waar. - Je liegt.
Ontken je dat je haar daarom in contact hebt gebracht met je vriend Plautius?
Ontken je dat hij haar minnaar is en al die orgieën voor haar organiseert?
En er zijn meer vrienden van je in haar bed beland.
Nee, dat denkt u misschien... - Wat zal Augustus denken?
Zo moeder, zo zoon, dát zal hij denken.
Wat een klap zal dit voor hem zijn.
Zijn dochter blijkt een hoer te zijn.
En haar zoon, die hij voor het hoogste ambt heeft voorbestemd...
heeft haar geholpen, aangemoedigd en haar zelfs minnaars geleverd.
Wat kan ik doen? - Je kunt niets doen.
Jij en je moeder hebben wat hem 't dierbaarst was, kapotgemaakt.
En nu moet ik, zijn vrouw...
hem wijzen op het verderf in zijn eigen familie.
Laat mij dat doen.
Gun me deze kans om m'n fout goed te maken.
Ik ben nalatig geweest, verder niet. Ik wil 't weer goedmaken.
Geef de lijst aan mij.
Goed dan, doe jij het maar in plaats van ik.
Aelius Sextus Balbas. Is het waar?
Heb jij met mijn dochter het bed gedeeld?
Geef antwoord op mijn vraag.
En jij, Marcus Volusius Saturnus?
Heb jij met mijn dochter het bed gedeeld?
Geef antwoord op mijn vraag.
Publius Norbanus Flaccus.
Eén keer, Caesar.
Ach, één keertje maar. Is dat alles?
Niet het bed, Caesar.
Niet het bed?
Deden jullie het staande, of op straat of op een bankje?
Niet het bed...
Is er iemand in Rome die niet met mijn dochter het bed heeft gedeeld?
Neem ze mee. Ik bekijk later wel wat ik met ze doe.
Vader... - Het gaat wel.
Dit moet je zwaar gevallen zijn. Je hebt er goed aan gedaan. Ik ben trots op je.
Ik verban haar, voor de rest van haar leven.
Vertel niet waar ze is, ik wil haar naam niet meer horen.
Ze zal alleen zijn, tot aan haar dood. Ze verdient geen mensen om zich heen.
Laat me binnen.
Ik wil met je praten. Ik wil 't uitleggen.
Stuur me niet weg.
Stuur me niet weg, dat overleef ik niet.
Ik overleef 't niet.
Niet helemaal alleen.
Ik wil met je praten.
Geef me nog een kans.
Hier zit jij achter.
Denk maar niet dat ik 't niet weet.
Je denkt dat je erg slim bent.
Je denkt dat je zoon nu mag terugkeren uit Rhodos.
Je bent zo doorzichtig.
Je wilt dat dat lieve zoontje van je hem opvolgt, zodat jij de macht krijgt.
Maar ik heb twee zoons, en die komen allebei voor die van jou.
Dus wees er op voorbereid, Livia.
Als mijn vader sterft...
ben jij niet langer welkom.
Ik raad je aan om dan met hem op de brandstapel te klimmen.
Je bent eindelijk uit je kamer gekomen.
Er rust een vloek op mij, Livia.
Een vloek.
Eerst Gaius en nu dit.
Waaraan heb ik dat te danken?
Het valt niet mee als je kind verbannen wordt.
Ik weet er alles van.
Hoeveel moeilijker is 't, lieveling...
als je weet dat de verbanning niet verdiend is.
Begrijp je nu wat ik al die jaren gevoeld heb?
Je moet mijn zoon terug laten komen.
Nu Lucius in Spanje zit, hebben we 'm nodig.
En bovendien, zie je nu zelf niet wat ik al die jaren al wist?
Dat we hem door haar verdorvenheid zijn kwijtgeraakt?
Ik haal hem nooit meer terug.
Hij heeft haar ertoe aangezet. Zonder hem was 't niet gebeurd.
Ik haal hem niet terug. Hij kan daar blijven zitten en wegrotten.
Er ligt 'n schip in de haven. - Ik heb 't gezien.
Er zijn vast brieven voor u. Hebt u nog niets ontvangen?
Nee, Thrasyllus, er is niets gekomen.
Ziet u goed nieuws in uw horoscoop?
Ik bekijk jouw horoscoop, niet de mijne. - Die van mij?
U maakt 'n grapje. Het goede nieuws moet u zoeken in uw eigen horoscoop.
Die van mij is zo vaag de laatste tijd dat ik die van jou 's wou bekijken.
Waarom? Wat ziet u?
Laat ik 't zo stellen: als die boot geen goed nieuws voor me heeft...
laat ik jou van de rots in de baai gooien.
Wat bent u 'n grappenmaker.
Wat staat er precies? Ziet u iets?
Ja hoor, heel duidelijk. Je moet inderdaad voor je leven vrezen.
Wat zijn die dingen toch nauwkeurig, hè?
Vanmorgen nam ik 'n besluit over jou. En nu zie ik 't in jouw horoscoop.
Misschien hebt u zich vergist. - Niet zo erg als jij.
Excellentie, die boot heeft nieuws voor u.
Hebt u die adelaar op uw dak gezien? - Er zijn geen adelaars op Rhodos.
Precies.
Maar iedereen heeft 'm gezien.
Dat kan alleen goed nieuws betekenen. - Maar niet voor jou.
Laat mij 't doen. Het lezen van de toekomst is niet zo makkelijk.
De jouwe wel. Die heb ik zelf geschreven.
Sentor, breng mijn vriend naar de klif.
Ik vrees dat hij zal uitglijden. Zijn sterren voorspellen rampspoed.
Jawel, meester. Er is 'n koerier voor u. - Laat 'm maar komen.
Mijn vriend kan wel even wachten.
Ziet u, excellentie, 'n horoscoop laat zich niet zo makkelijk lezen.
Laten we eerst die brieven maar 's afwachten.
Ik ben niet erg onder de indruk van jouw voorspellingen.
Een boodschap van Augustus Caesar voor de nobele Tiberius Claudius Nero.
Lucius is dood. Ik moet terug naar Rome.
Heel Rome is gedompeld in rouw.
Natuurlijk, dat is heel normaal.
Wat is er gebeurd?
Hij is met 'n boot verongelukt. - Met z'n boot...
Waar? - In Marseilles.
Hij was met zijn vriend onderweg naar Spanje.
Hij reisde met Gaius Plautius Silvanus.
In afwachting van de boot naar Spanje gingen ze vissen.
Ik begrijp 't niet. Waarom lacht u?
Het komt door de spanning.
Ga verder met je verhaal.
Vertel verder.
De boot sloeg om.
Sloeg die om?
Zal ik verdergaan?
Plautius was 'n held.
Zwemmend probeerde hij zijn vriend te redden.
Maar toen hij de kust bereikte, was zijn vriend dood en hijzelf uitgeput.
Wat vreselijk.
In anderhalf jaar tijd Gaius en Lucius dood...
en hun moeder verbannen.
Het begint op een familie uit een Griekse tragedie te lijken.
Gaat jouw schip terug naar Rome? - Ja, morgen.
Wij varen mee. Je kunt gaan.
Wat is het lot toch grillig.
Ik ben geen balling meer. Jij hebt het voorspeld.
Goed gedaan, Thrasyllus.
Ik heb altijd vertrouwen in je gehouden.
Je bent er weer.
Ik sta tot uw beschikking.
Gedane zaken nemen geen keer. Een familieruzie leg je bij.
Zo gaan die dingen.
Mijn twee kleinzoons zijn dood.
Mijn dochter... Ze willen dat ik haar terughaal.
Ze schreeuwen het me toe op straat, wist je dat?
Haal haar terug, zeggen ze.
Maar nee, ze is mijn dochter niet meer.
Ik ken haar niet meer.
Maar goed, we praten later nog wel.
Werk genoeg.
We hebben last met de Germanen en Parthen.
Die Parthische koning ligt altijd dwars.
Ik heb zijn zoon gegijzeld en gezworen dat ik hem zou executeren.
Maar het is zo'n aardig kereltje.
Maar we praten later nog wel.
Dat aardige ventje van hem is de koning die al die moeilijkheden maakt.
Hij wordt seniel.
Maar ik niet.
Vanavond eet je bij mij en dan praten we.
Ja, moeder.
Kop op, Postumus.
Kom mee nootje spelen.
Wat scheelt eraan?
Niets.
Kom, kijk een beetje vrolijk.
Caesar heeft je geadopteerd, je bent zijn erfgenaam.
Dat is een eer.
Jij wordt zijn opvolger.
Ja, Herodes.
Maar hij heeft m'n stiefvader ook geadopteerd.
En we kunnen hem niet allebei opvolgen.
Ik ben bang.
Ik verlang naar mijn moeder.
Ik verlang naar mijn broers.
Waar zijn ze?